Gnojno

Gnojno jest gminą w powiecie buskim, która mocno nastawiony jest na rolnictwo, ze szczególnym nastawieniem na sadownictwo. Gnojno zamieszkiwane jest przez około 5 tysięcy mieszkańców. Historia gminy Gnojno sięga XIII wieku, kiedy to odnaleziono zapiski dotyczące spalenia przez tatarów drewnianego kościoła na terenach obecnej gminy Gnojno (dokładniejsze informacje odnaleźć można wyszukując frazę bitwa pod Chmielnikiem – bitwa rozegrała się na terenach obecnych wsi Skadla oraz Glinka). Zapiski na temat powołania gminy pojawiają się w XIX wieku, zaś w czasach funkcjonowaniu komunizmu gmina działała w postaci gromad (do około 1970 roku), zaś potem wrócono do nazwania Gnojna gminą.

Gnojno sąsiaduje z trzema gminami z terenu powiatu buskiego: gminą Busko – Zdrój, Stopnica oraz Tuczępy, jedną z terenu powiatu staszowskiego: gminą Szydłów oraz dwoma gminami z terenu powiatu kieleckiego: Gminą Chmielnik oraz Pierzchnica.

Na terenie gminy występują następujące sołectwa:

-sołectwo Balice

-sołectwo Bugaj

-sołectwo Falki

-sołectwo Glinka

-sołectwo Gnojno

-sołectwo Grabki Małe

-sołectwo Gorzakiew

-sołectwo Janowice Poduszowskie

-sołectwo Janowice Raczyckie

-sołectwo Januszowice

-sołectwo Jarząbki

-sołectwo Kostera

-sołectwo Maciejowice

-sołectwo Poręba

-sołectwo Płośnia

-sołectwo Pożogi

-sołectwo Raczyce

-sołectwo Ruda

-sołectwo Rzeszutki

-sołectwo Skadla

-sołectwo Wola Bokrzycka

-sołectwo Wola Zofiowska

-sołectwo Wólka Bosowska

-sołectwo Zagrody

-sołectwo Zawada

-sołectwo Zofiówka

Gnojno jest położone przy drodze Chmielnik – Szydłów w odległości około 8 kilometrów od Chmielnika i 45 kilometrów od Kielc. Na terenie gminy funkcjonuje wiele gospodarstw rolnych oraz sadów (w szczególności śliwek i jabłek). Na terenie gminy działają stawy rybne, gospodarstwa rolnicze (uprawiane są zboża, ziemniaki ale również owoce: truskawki, porzeczki itp.).

Nazwa Gnojno wzięła się najprawdopodobniej od rodu Gnoińskich, rządzących tymi terenami w XVI i XVII wieku których krypta znajduje się na cmentarzu parafialnym.

W Gnojnie do atrakcji turystycznych należy kościół parafialny z XV w. oraz zespół dworski w którym mieści się Dom Pomocy Społecznej. Kościół został wybudowany w miejscu dawnego drewnianego kościoła, który został spalony podczas najazdu tatarskiego na te ziemie.

W Balicach obecny kościół parafialny pw. św. Stanisława został przebudowany z dawnego pałacu, pozostały t-eż zabudowania gospodarcze.

Na terenie Gminy działa kilka jednostek Ochotniczej Straży Pożarnej, której członkowie spotykają się na turniejach strażackich – część jednostek wpisana jest do Systemu Ratowniczo – Gaśniczego. W ostatnich czasach odbyło się wiele inwestycji na terenie gminy, w szczególności dotyczących termomodernizacji budynków OSP czy remontu/przebudowy dróg gminnych i powiatowych.

Przygotowałą grupa MJ 760 Gnojno

Prowadzący Marcin Jedliński

Kaplica Świętej Barbary

Kaplica Świętej Barbary znajduje się w miejscowości Pilczyca gm. Słupia Konecka. Ufundował ją w 1696r. Krzysztof Stanisław de Nadole Łącki, dziedzic dóbr Skąpe i Pilczycy. W półokrągłej absydzie mieści się wykonany z modrzewia w stylu gotyckim ołtarz główny, a w nim obraz św. Barbary, trzymającej w prawej ręce kielich z Najświętszym Sakramentem, w lewej miecz i palmę. Po bokach ołtarza stały kiedyś figury św. Piotra i Pawła. Na lewo znajdował się ołtarz św. Józefa. Główny ołtarz w 2014r. został poddany renowacji i wpisany do Rejestru Zabytków. Nad wejściem zwraca uwagę drewniany, bogato zdobiony chór wsparty na dwóch słupach. W latach 1920-50, kiedy kaplica pełniła funkcję kościoła parafialnego, powiększono ją o przybudówkę drewnianą sięgającą aż do drogi, ambona zawieszona była na lewo, a wspomniany ołtarz św. Józefa ustawiono na prawo od wejścia. Obecnie odbywa się w niej jedno nabożeństwo w roku: msza święta roratnia w dzień patronki – 4 grudnia.

Przygotowała grupa MN 783 Słupia Konecka

Prowadzący: Małgorzata Nowakowska

Cmentarz Parafialny w Pilczycy

Cmentarz parafialny w Pilczycy składa się z tzw. cmentarza „starego”i „nowego”. Stary cmentarz został założony w 1836r. przez księdza Wojciecha Jasińskiego. Na cmentarzu „starym” zachowały się liczne nagrobki z piaskowca; wysokie, zdobione postumenty z krzyżem kamiennym lub żeliwnym z XIX i 1-szej połowy XX wieku, które prezentują wysoki poziom artystyczny i świadczą o kunszcie ich twórców.

Najcenniejszym obiektem jest nagrobek żeliwny w kształcie baldachimu o ażurowej konstrukcji należący do rodziny inż. Jacka Lipskiego założyciela Wielkiego Pieca Hutniczego w 1835 w Skąpem i dziedzica majątku. Ze względu na swoją unikatową formę oraz świadectwo wysokiego poziomu sztuki odlewniczej ubiegłego wieku został wpisany do Rejestru Zabytków w 1999 roku. Kolejnymi nagrobkami, które zostały odnowione i wpisane w 2008r. do Rejestru Zabytków są:kamienny nagrobek z rzeźbą anioła Jana Tanierskiego – pisarza dworu Skąpe oraz grobowiec rodziny Zarembów – właścicieli dóbr Pilczyca z przyległościami w latach 1720-1891. Spoczywają w nim m.in. Franciszek Zaremba i jego syn Józef Kalasanty – fundatorzy kościoła murowanego w 1851.

Zachowane napisy na nagrobkach przekazują szereg informacji historycznych dotyczących poszczególnych osób, całych rodów, zdarzeń.

Cmentarz to wielka księga, zapis tradycji i historii kilku pokoleń naszych przodków.

Przygotowała grupa MN 784 Słupia Konecka

Prowadzący: Małgorzata Nowakowska

Pałac Zamoyskich w Rudzie Pilczyckiej

Ruda Pilczycka leży w dolinie rzeki Czarnej, pod względem administracyjnym należąc do gminy Słupia Konecka. O właścicielach wsi Ruda istnieje zapis z połowy XV stulecia.Na początku XX wieku ów majątek ziemski w drodze kupna nabył hrabia Tomasz Zamoyski. Ostatnim właścicielem tych dóbr był Władysław Zamoyski. We wrześniu 1939 roku hrabia Zamoyski opuścił Rudę Pilczycką i wraz z rodziną uciekł na Wschód. Kiedy po miesięcznej tułaczce wrócił do Rudy, w pałacu zastał zakwaterowaną jednostkę Wermachtu. Dla hrabiego nie było już w nim miejsca. Wyjechał do Złotego Potoku, gdzie wkrótce zmarł. W styczniu 1945 roku niemiecka jednostka została wyparta przez Armię Radziecką. Wiosną, w oparciu o ustawę o reformie rolnej, majątek o powierzchni 3000 hektarów lasu przejęły Lasy Państwowe. W 1946 roku utworzono Szkolę Rolniczą, z braku naboru uczniów w 1950 roku szkoła została zlikwidowana. Pałac został zaadaptowany na Państwowy Dom Pomocy Społecznej, a budynki gospodarcze i ziemia tworzyły gospodarstwo pomocnicze.Zamieszkiwali w nim do 1962 roku, kiedy to w wyniku reorganizacji placówek opiekuńczych, miejsca staruszków zajęły kobiety umysłowe upośledzone. Po kolejnej zmianie w 1970 roku, pensjonariuszami Państwowego Domu Pomocy Społecznej zostali mężczyźni ze schorzeniami układu nerwowego.Do dnia dzisiejszego mieści się tam część Domu Pomocy Społecznej dla mężczyzn niepełnosprawnych intelektualnie.

Przygotowała grupa MN 785 Słupia Konecka

Prowadzący: Małgorzata Nowakowska 

Pszczoły naszym dobrem- ciekawostki z życia pszczół

Bez pszczół nie ma życia. Są jedynym owadem, który produkuje pokarm dla siebie i jada go również człowiek. Miód jest bardzo cennym produktem dla życia człowieka. Składa się z 80% naturalnych cukrów, 18% wody i 2% składników mineralnych- witamin, protein i pyłków.

Rój pszczeli składa się z Królowej Matki- wychodzi z ula raz w życiu, Pielęgniarek, Robotnic, Strażniczek i Zwiadowców. Rój liczy około 45000 pszczół. Pszczoła żyje średnio około 35 dni w okresie letnim, w zimowym żyje 6 miesięcy. Królowa Matka znosi około 4 milionów jajeczek w życiu. Dziennie w okresie letnim znosi około 3 tysięcy. Pszczoła posiada 5 oczu,
6 nóg i 4 skrzydła. W ulu w okresie letnim utrzymywana jest stała temperatura 33,4°C. Pszczoła zapyla około 80% kwiatów i produkuje wiele rodzajów miodu. Wrogami pszczół są bociany i dzięcioły. Pszczoły nie załatwiają się w ulu. Pszczoły umierają z przepracowania
i zawsze w samotności z dala od ula.

Pszczoła produkuje nie tylko miód lecz również inne produkty (mleczko pszczele, wosk, kit pszczeli).

Należy dbać o pszczoły, ponieważ są bardzo ważne w naszym życiu.

Przygotowała Gr MG 763 Kielce

Prowadzący: Gajdzińska Martyna

KLUB SENIORA "NIEZAPOMINAJKA"

Zajęcia odbyły się w Klubie Senior + „ Niezapominajka”, który mieści się
w Galerii Handlowej Skałka przy al. Armii Krajowej 28 w Starachowicach.

Klub "Niezapominajka" oferuje następujące typy zajęć:

- muzyczne (taniec, śpiew, muzykoterapia, audycje muzyczne na żywo)

- ruchowe i sportowo – rekreacyjne (gimnastyka dla seniora, joga, ZUMBA)

- gry stolikowe – m.in. gry planszowe, karciane, a także szachy i warcaby, BINGO

- warsztaty grup zainteresowań grupa teatralna, klub książki, rękodzieło

- konsultacje z dietetykiem

- zajęcia integracyjne z terapeutą

- seanse filmowe w kinie, koncerty

- kurs komputerowy

- szereg imprez okolicznościowych, potańcówki

- wycieczki autokarowe, wycieczki piesze, rajdy

Animacje zostały ukierunkowane na poznanie sposobu wyszukiwania informacji w najpopularniejszych wyszukiwarkach internetowych
oraz zapoznania się z najpopularniejszymi portalami internetowymi zawierających codzienne informacje, porady, wiadomości sportowe, informacje plotkarskie, horoskop, itp. W ramach zajęć zaprezentowane zostały sposoby dzielenia się znalezionymi informacjami z innymi osobami, a także zapisywania ciekawych informacji „w ulubionych”, do plików off-line oraz możliwości ich wydruku na drukarce. Dzięki tej animacji uczestnicy potrafią wykorzystać w codziennym życiu możliwości jakie daje sieć Internet.

Przygotowała grupa LK 750 Starachowice

Prowadzący : Kępa Łukasz

KLUCZEWSKO - PREZENTACJA MIEJSCOWOŚCI

1 . Historia miejscowości

2 . Kościół parafialny pod wezwaniem świętego Wawrzyńca

3 . Powozownia w Kluczewsku

4 . Spichlerz

5 . Pomniki

KLUB SENIORA

Klub Seniora został założony w 2017 roku .Przez 3 lata był to okres próbny. Były organizowane wycieczki autokarowe do Tarnowskich Gór, do Mszany i Sandomierza .Organizowane były różnorodne zajęcia integracyjne i zwiedzaliśmy skanseny, zabytki, kopalnie srebra W 2020 roku klub został zarejestrowany w K .R.S. jako Stowarzyszenie''Klub Seniora w Gminie Kluczewsko.

HISTORIA MIEJSCOWOŚCI

Kluczewsko-to wieś położona w województwie świętokrzyskim w powiecie włoszczowskim.

Za pierwszych Piastów Kluczewsko leżało w dzielnicy sandomierskiej w kasztelni małogoskiej. W 14 wieku dzielnica sandomierska stała się częścią królestwa polskiego. Pod koniec 14 wieku gmina Kluczewsko znalazła się w powiecie chęcińskim. W 17 i 18 wieku właścicielami wsi z terenu gminy były rody ; Tarłów , Potockich, Niemojewskich, Turskich oraz Korffów.

Na przełomie XVIII i XIX wieku majątkiem wsi Kluczewsko zarządzał dziedzic Maksymilian Konarski. On to wybudował kościół i została przeniesiona parafia ze wsi Januszewice. Na wzgórzu wybudował pałac z fasadą w stronę kościoła.

Drogę do kościoła wysadzono kasztanami, którą to dziedzic wraz z rodziną jeździł bryczką na niedzielne sumy.

Kościół parafialny pod wezwaniem świętego Wawrzyńca

Proboszczem parafii jest ksiądz Wiesław Chęcina. Rezydentem jest kanonik Józef Barczyk, który obecnie obchodzi 60-lecie kapłaństwa .Parafia powstała w 1812 roku a kościół do użytku został oddany w 1888 roku. W bocznej nawie lewej i prawej są tablice upamiętniające fundatorów-rodzin, Turskich i Konarskich.

Powozownia w Kluczewsku

W powozowni za dziedzica Konarskiego były hodowane konie rasowe, które brały udział w konkursach międzynarodowych. .Powozownia w miarę upływu czasu uległa pewnej degradacji. Obecnie gmina dostała dotację w wysokości 4,2 miliona zł. na renowację. W przyszłości ma się znajdować w powozowni dom kultury.

Pomniki

Pomnik powstańców ufundowany przez Z B O W Kluczewsko, upamiętniający poległych w czasie drugiej wojny światowej.

Przygotowała grupa AW 756 Kluczewsko

Prowadzący: Węgliński Artur

Kluczewsko - prezentacja miejscowości

1.Historia miejscowości

2.Kościół parafialny p.w. św. Wawrzyńca

3.Wozownia

4.Pomniki.

5.KLub Seniora

Historia Kluczewsko

Nazwa Kluczewsko nawiązuje do legendy , gdy król Kazimierz III Wielki we wrześniu 1370 roku podczas polowania w okolicznych lasach zgubił klucze. 1364 roku Kluczewsko należało do dekanatu kurzelowskiego. W czasach Piastów gmina Kluczewsko leżała w dzielnicy sandomierskiej w kasztelni małogoskiej. Obecnie gmina Kluczewsko należy do powiatu włoszczowskiego.

Wozownia - spichlerz

Spichlerz został zbudowany w pierwszej połowie XIX wieku w stylu romantycznego neogotyku. W tamtych czasach był używany jako spichlerz i powozownia.

Kościół parafialny p.w. św. Wawrzyńca.

Decyzję o budowie kościoła w Kluczewsku podjął w 1796 r. Ksawery Turski wspólnie ze stryjem biskupem krakowskim. W 1812 r. przeniesiono parafię z Januszewic do nowej świątyni. W drugiej połowie XIX wieku kościół powiększono.

Pomniki

Pomnik ufundowany na cześć pomordowanym mieszkańcom II wojny światowej.

Na remizie znajduje się figurka św. Floriana wykonana przez lokalnego rzeźbiarza z okazji 100 rocznicy powstania straży pożarnej.

Klub Seniora

Klub seniora został założony w 2017 r. Przez 3 lata był to okres próby. W 2020 roku klub został zarejestrowany w K.R.S. Jako Stowarzyszenie Klub Seniora w Gminie Kluczewsko. Klub liczy 170 osób.

Przygotowała grupa AT 757 Kluczewsko

Prowadzący: Aleksander Terlecki

Temat: Wystawa zdjęć p. Dagmary Borek i Moniki Nowak.

Fotografia, zatrzymywanie świata który nas otacza na kawałkach papieru kiedyś, a dzisiaj na również na ekranach komputerów, telefonów i innych urządzeń. Pierwsze znane zdjęcie, które przetrwało do dnia dzisiejszego pochodzi z 1826 lub 1827 roku. Jego autorem jest francuz Joseph Nicéphore Niépce. Fotografia znana jest jako “Widok z okna w Le Gras”. Zdjęcie wykonane zostało na metalowej (a dokładnie cynowo-ołowianej) płytce pokrytej asfaltem syryjskim.Jest to prawdopodobnie pierwsze zdjęcie, które zachowało się.

Gdy fotografia przyjęła się na dobre, a kolorowe zdjęcia zaczęły się powoli popularyzować przyszedł czas na rewolucję cyfrową. Punktem zwrotnym był rok 1957 kiedy Russell Kirsch skonstruował pierwszy skaner komputerowy, który pozwolił na przeniesienie obrazu z papieru do pamięci komputera.Dopiero w 1975 roku pojawił się pierwszy aparat cyfrowy, który robione zdjęcie zapisywał nie na kliszy, a w pamięci urządzenia.

Autorem pierwszego podwodnego zdjęcia ma być William Thompson, który miał wykonać swoje historyczne zdjęcie już w 1856 roku. Problem z jego zdjęciami polega na tym, że… nic na nich nie ma. Przełom nastąpił w 1893 roku kiedy Louis Boutan po przeprowadzeniu kilkunastu eksperymentów wykonał zdjęcie.

W Powiecie Starachowickim rok rocznie organizowane są wystawy fotograficzne. Wystawy te skierowane są do miłośników fotografii. W dniu 23.07.20 zorganizowaliśmy na zajęciach wystawę zdjęć pani Dagmary Borek i Moniki Nowak.

Źródło:

https://www.smartage.pl/pierwsze-zdjecia-w-historii/

Przygotowała grupa BN 748 Starachowice

Prowadząca : Nowak Beata